Józef Trenkwald

Józef Piotr Trenkwald urodził się 14 sierpnia 1897 roku w Wiedniu. Służbę wojskową rozpoczął w 1915 roku w armii austro-węgierskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, dowodząc plutonem i szwadronem. Służył między innymi w 8 pułku ułanów, a później w Centrum Wyszkolenia Kawalerii, gdzie był głównym instruktorem jazdy i dowódcą kursów instruktorskich. Osiągnął stopień majora kawalerii i otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

Trenkwald uprawiał jeździectwo i startował w międzynarodowych konkursach hippicznych. Na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku zdobył brązowy medal drużynowy we wszechstronnym konkursie konia wierzchowego. W 1931 roku wygrał Puchar Narodów w Warszawie. Podczas kampanii wrześniowej był zastępcą dowódcy 9 pułku strzelców konnych. Po bitwie pod Kockiem trafił do niewoli niemieckiej i przebywał w Oflagu VII A Murnau. Po wojnie pozostał na emigracji w Anglii, gdzie szkolił jeźdźców. Zmarł 19 listopada 1956 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Józef Trenkwald” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.