Hanna Buczek

Hanna Buczek, występująca także jako Hanna Buczkowa lub Anna Buczkowa, z domu Rosen, używała pseudonimu Hanka. Urodziła się 25 lipca 1905 roku w Grajewie jako Chana Rosen, w rodzinie żydowskiej. Była polską historyczką ruchu robotniczego i archiwistką, żoną Mariana Buczka. W 1924 roku, po ponad dwuletnim śledztwie, stanęła przed Sądem Okręgowym w Warszawie w procesie 31 osób oskarżonych o przynależność do Związku Młodzieży Komunistycznej. Skazano ją na trzy lata twierdzy, a po apelacji karę zmniejszono do roku. W 1925 roku została ponownie aresztowana, a w 1928 roku skazano ją w procesie 133 komunistów na sześć lat twierdzy.

Od 1949 roku pracowała w Wydziale Historii Partii przy KC PZPR, a następnie w Zakładzie Historii Partii. W latach 1949-1952 studiowała na Uniwersytecie Warszawskim i w 1952 roku obroniła pracę magisterską pod kierunkiem Żanny Kormanowej. Studiów w Moskwie, rozpoczętych w 1949 roku, nie ukończyła. Po marcu 1968 roku została usunięta z pracy. Opracowywała publikacje dotyczące początków ruchu robotniczego na ziemiach polskich i pisała hasła do Słownika biograficznego działaczy polskiego ruchu robotniczego. W 1986 roku otrzymała Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” oraz Medal im. Ludwika Waryńskiego. Zmarła 29 marca 1998 roku i została pochowana na Cmentarzu Północnym w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Hanna Buczek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.