Apolinary Czepelewski

Apolinary Czepelewski urodził się w 1909 roku w Grajewie. Był polskim architektem i rzeźbiarzem oraz nauczycielem akademickim. W 1931 roku ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Służbę wojskową odbył w Szkole Podchorążych w Modlinie, a w 1939 roku uczestniczył w wojnie obronnej Polski. Zmarł w Warszawie.

Po II wojnie światowej pracował w Biurze Odbudowy Stolicy, a następnie na Politechnice Warszawskiej, gdzie był asystentem, później adiunktem w katedrze kierowanej przez profesora S. Brukalskiego. Po wyjeździe z Warszawy podjął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Od 1953 roku był tam zastępcą profesora, a od 1958 roku docentem. W 1971 roku objął kierownictwo Pracowni Form Ceramicznych w Architekturze; w 1973 roku przeszedł na emeryturę. Projektował architekturę i wnętrza, między innymi na Międzynarodowych Targach Gdańskich, Wystawie Ziem Odzyskanych we Wrocławiu i Międzynarodowych Targach Poznańskich. Do jego wychowanków należeli Jacek Dworski, Alojzy Gryt, Zbigniew Makarewicz, Łucja Skomorowska i Tadeusz Teller.

Na podstawie artykułu „Apolinary Czepelewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.